Τετάρτη 18 Απριλίου 2012

Επιστήμονες λένε ότι τα ρομπότ Viking βρήκαν ζωή στον Άρη το 1976

Ερευνητές αφού ανέλυσαν για άλλη μια φορά τα δεδομένα από τις αποστολές Viking στον Άρη, μετά από 36 χρόνια, βρήκαν ότι η NASA είχε βρει ζωή στον Άρη. Αυτό ισχυρίζεται μια διεθνής ομάδα μαθηματικών και ειδικών επιστημόνων σε μία δημοσίευση αυτή την εβδομάδα.







Επιπλέον, πιστεύουν ότι η NASA δεν χρειάζεται μια επανδρωμένη αποστολή στον Άρη για να αποδειχθεί τούτος ο ισχυρισμός, είπε ο νευροφαρμακολόγος και βιολόγος Joseph Miller, στην Ιατρική Σχολή Keck στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, στο Discovery News.


Εικόνα του ρομπότ Viking 2 της NASA που προσεδαφίστηκε στον Άρη τον Σεπτέμβριο του 1976 ενώ πίσω φαίνονται οι βράχοι της Πεδιάδας της Ουτοπίας, της μεγαλύτερης πεδιάδας του Άρη με διάμετρο 3.300 χιλιόμετρα

"Η τελειωτική απόδειξη θα είναι να πάρει ένα βίντεο από ένα Αρειανό βακτήριο Θα πρέπει λοιπόν να στείλετε ένα μικροσκόπιο – για να παρακολουθήσετε την κίνηση των βακτηρίων”, συνέχισε ο Joseph Miller.
"Με βάση όσα έχουμε κάνει μέχρι τώρα, θα έλεγα ότι είμαι 99 τοις εκατό σίγουρος ότι υπάρχει ζωή εκεί πάνω", πρόσθεσε.
Η εμπιστοσύνη του Miller σε αυτό το συμπέρασμα πηγάζει εν μέρει από μια νέα μελέτη που ανέλυσε πάλι τα αποτελέσματα από ένα πείραμα ανίχνευσης ζωής, που διενεργήθηκε από το ρομπότ Viking της NASA στον Άρη το 1976.
Οι ερευνητές έκαναν μια αριθμητική ανάλυση στα πρωτογενή δεδομένα που συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια που έτρεχε το πείραμα Labeled Release, το οποίο εξέταζε για ενδείξεις τυχόν μικροβιακού μεταβολισμού σε δείγματα εδάφους τα οποία συλλέχθηκαν και υποβλήθηκαν σε επεξεργασία από τα δύο Viking. Η γενική άποψη των επιστημόνων είναι ότι στο πείραμα βρέθηκε γεωλογική κι όχι βιολογική δραστηριότητα.
Η νέα μελέτη έκανε μια διαφορετική προσέγγιση. Οι ερευνητές πήραν τα αρχικά δεδομένα των Βίκινγκ και τα έθεσαν σε αριθμητικά σύνολα και ανέλυσαν τα αποτελέσματα για την πολυπλοκότητα. Δεδομένου ότι τα έμβια συστήματα είναι πιο περίπλοκα από ό,τι οι μη-βιολογικές διαδικασίες, η ιδέα των ερευνητών ήταν να εξετάσουν τα αποτελέσματα του πειράματος από μια καθαρά αριθμητική άποψη.
Βρήκαν λοιπόν μια στενή συσχέτιση μεταξύ της πολυπλοκότητας των αποτελεσμάτων του πειράματος των Βίκινγκ και των χερσαίων βιολογικών συνόλων δεδομένων. Εξηγούν ότι ο υψηλός βαθμός της τάξης είναι πιο χαρακτηριστικό στοιχείο των βιολογικών και όχι των καθαρών φυσικών διεργασιών.
Οι επικριτές της νέας μελέτης υποστηρίζουν ότι η μέθοδος τους δεν έχει αποδειχθεί αποτελεσματική για να βρει διαφορές μεταξύ των βιολογικών και μη βιολογικών διεργασιών στη Γη, γι ‘αυτό κι είναι πρόωρο να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα.
"Στην ιδανική περίπτωση για να χρησιμοποιήσουμε μια τεχνική για τα δεδομένα από τον Άρη, θα έπρεπε να δείξουμε πρώτα πρώτα ότι η τεχνική είναι καλά βαθμονομημένη και εδραιωμένη στη Γη. Η ανάγκη να το κάνουμε είναι σαφής. Στον Άρη δεν έχουμε κανένα τρόπο για να δοκιμάσουμε αυτή τη μέθοδο, ενώ στη Γη μπορούμε, είπε ο πλανητικός επιστήμονας και αστροβιολόγος Christopher McKay, στο Κέντρο Ερευνών Ames της NASA στο Discovery News.
Αν και δεν είναι τα δεδομένα της έρευνας καλώς επιβεβαιωμένα, αποτελούν κι αυτά ένα πρόσθετο στοιχείο στα δεδομένα που αμφισβητούν τη λαϊκή άποψη ότι τα Viking δεν βρήκαν ζωή, είπε ο Miller.
Ο Miller,επίσης ανέλυσε ξανά τα δεδομένα για να δούμε αν υπάρχουν διαφορές όταν το φως του ήλιου μπλοκάρεται από μια μακροχρόνια καταιγίδα σκόνης πάνω στον Άρη, με την ιδέα ότι τα βιολογικά συστήματα θα είχαν ενεργήσει διαφορετικά στην περιβαλλοντική αλλαγή από ότι τα γεωλογικά.
Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στην online έκδοση του περιοδικού Αεροναυτικών και Διαστημικών Επιστημών

Δευτέρα 16 Απριλίου 2012

100 ml καυσίμου είναι αρκετά για να φτάσουμε στο φεγγάρι

Ερευνητές στην Πολυτεχνική Σχολή της Λωζάννης (EPFL) ανακοίνωσαν την ανάπτυξη ενός εξαιρετικά συμπαγούς κινητήρα δορυφόρου, που θα μπορούσε να μεταφέρει ένα διαστημόπλοιο από τη Γη σε σεληνιακή τροχιά με μόλις το ένα δέκατο του λίτρου καύσιμα.
Ο στόχος της ελβετικής ομάδας ήταν να αναπτύξουν τεχνολογίες που θα μειώσουν σημαντικά τα έξοδα για την εξερεύνηση του διαστήματος. Η μικρο-έλικα που ανέπτυξαν έχει ως στόχο να διασφαλίσει ότι το διαστημικό σκάφος μπορεί να μεταφερθεί μεταξύ των δύο τροχιών χωρίς τη χρήση μεγάλων κινητήρων και σημαντικών ποσοτήτων καυσίμων.

Η αύξηση του βάρους και του μεγέθους στα δορυφορικά συστήματα πρόωσης συνεπάγονται τη χρήση μεγαλύτερων πυραύλων, τα οποία είναι πιο ακριβά για να εκτοξευτούν από το έδαφος. Με τη χρήση μικρότερων διαστημοπλοίων και με λιγότερα καύσιμα, είναι δυνατόν να μειωθούν τα έξοδα μιας απλής εκτόξευσης, ή να εκτοξευτούν αρκετές αποστολές ταυτόχρονα.
Οι ερευνητές της EPFL λένε πως η νέα τεχνολογία τους θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για τον τομέα της αστροβιολογίας, καθώς οι επιστήμονες θέλουν με ανυπομονησία να μελετήσουν τα διάφορα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του τοπίου στον Άρη, τη Σελήνη, το φεγγάρι του Δία, την Ευρώπη και τα φεγγάρια Εγκέλαδος και Τιτάνας του Κρόνου, μεταξύ άλλων.
Οι κινητήρες MicroThrust αναπτύχθηκαν από τη συνεργασία επιστημόνων στα Εργαστήρια της EPFL και τους ευρωπαίους εταίρους τους, και ζυγίζουν μόνο μερικές εκατοντάδες γραμμάρια. Είναι σε θέση να παρέχουν επαρκή ώθηση για να κινηθούν δορυφόροι έως 100 χιλιόγραμμα.
Αναλυτές στον τομέα αυτό αναμένουν ότι ο νέος κινητήρας θα χρησιμοποιηθεί στο CleanSpace One, ένα διαστημικό σκάφος που αναπτύσσεται από ερευνητές της EPFL για εφαρμογές καθαρισμού των τροχιακών συντριμμιών.
Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, η νέα προπέλα ζυγίζει μόλις 200 γραμμάρια, συμπεριλαμβανομένων των καύσιμων και των ηλεκτρονικών ειδών. Θα μπορούν δε να χωρέσουν σε ένα διαστημικό σκάφος μόλις 10x10x10 εκατοστά σε όγκο.
"Αυτή τη στιγμή, οι νανο-δορυφόροι έχουν κολλήσει στις τροχιές τους. Στόχος μας είναι να τους απελευθερώσουμε, "λέει ο Shea Herbert για τις πιθανές εφαρμογές αυτής της μικρο-συσκευής και των δορυφόρων που θα τροφοδοτήσουν.
Ο Shea είναι ο συντονιστής του ευρωπαϊκού πρότζεκτ MicroThrust και διευθυντής της EPFL Microsystems για διαστημικές τεχνολογίες αναφέρει το Περιοδικό Αστροβιολογίας.
«Έχουμε υπολογίσει ότι για να μπει σε σεληνιακή τροχιά ένας νανοδορυφόρος 1 kg με τον κινητήρα μας θα ταξιδεύει για περίπου έξι μήνες και θα καταναλώσει 100 χιλιοστόλιτρα καυσίμων», καταλήγει ο Muriel Richard της EPFL

ΦΑΙΔΩΝ ΑΒΟΥΡΗΣ: ΕΝΑΣ ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΥΣ ΣΤΗΝ ΝΑΝΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ


Ο Φαίδων Αβούρης είναι ο τρέχων διευθυντής της IBM για την Επιστήμη και Τεχνολογία στην Νανοκλίμακα. Αυτός έλαβε το πτυχίο του στην Χημεία στο Αριστετέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης το 1969 και το διδακτορικό του στην Φυσικοχημεία από το Πανεπιστήμιο του Michigan το 1974. Αφού δούλεψε στο UCLA και στα εργαστήρια AT&T Bell, αυτός καθοδηγεί το ανωτέρω τμήμα Ερευνών της IBM από το 1978.



Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, η έρευνα του Αβούρη έχει καλύψει μια ευρεία ποικιλία θεμάτων που κυμαίνονται από τις μελέτες των λέιζερ γρήγορων φαινομένων, που άπτονται φαινόμενα της φυσικής και της χημείας, της των μικροσκοπίων ανίχνευσης σήραγγος, της φασματοσκοπίας και της νανο-ηλεκτρονικής Η τρέχουσα έρευνά του στρέφεται κυρίως στις πειραματικές και θεωρητικές μελέτες των ηλεκτρικών μηχανισμών μεταφορών στα μόρια, τις ηλεκτρονικές ιδιότητες νανοσωλήνων από άνθρακα και άλλες νανοδομές. Η περαιτέρω εργασία του περιλαμβάνει σχέδια, για την επεξεργασία και τη μελέτη των μοντέλων μοριακών και ηλεκτρονικών συσκευών νανοσωλήνων από άνθρακα, και την ανάπτυξη των σχεδίων για το χειρισμό, την τροποποίηση, και τη μελέτη των υλικών στις ατομικές και νανομετρικές κλίμακες.


Ο Αβούρης έχει δημοσιεύσει περίπου 250 εργασίες στις παραπάνω περιοχές, και δημοσίευσε δύο βιβλία. Είναι συνεργάτης της Αμερικανικής Physical Society, της Αμερικανικής Vacuum Society, American Association for the Advancement of Science, της New York Academy of Sciences, και του World Technology Network. Έλαβε το Medard W. Welch Award (βραβείο του ιδρύματος), της αμερικανικής Vacuum Society, του βραβείου Feynman για τη μοριακή νανοτεχνολογία από το ίδρυμα Foresight Institute, διάφορων βραβείων "σημαντικού τεχνικού επιτεύγματος" εταιριών της ΙΒΜ, και του διακεκριμένου βραβείου αποφοίτων κολλεγίου από το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν. Εξυπηρετεί ή έχει εξυπηρετήσει σαν σύμβουλος το περιοδικό Chemical Physics Letters, το περιοδικό της Physical Chemistry, Nano Letters, Surface Review and Letters, και το διεθνές Journal of Nanotechnology. Είναι επίσης συνεκδότης της Springer series on Nanoscience.